bur-czyk

Burczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Burczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Burczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burczykommnoga celownikmęski osobowy
Burczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burczykówmnoga biernikmęski osobowy
Burczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Burczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Burczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burczykpojedyncza mnoga mianownikżeński
Burczykpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Burczykpojedyncza mnoga celownikżeński
Burczykpojedyncza mnoga biernikżeński
Burczykpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Burczykpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Burczykpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz