bun-tow-no-ść

buntowność (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: buntowność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buntownościmnoga dopełniaczżeński
buntownościmnoga mianownikżeński
buntownościmnoga biernikżeński
buntownościmnoga wołaczżeński
buntownościpojedyncza celownikżeński
buntownościpojedyncza miejscownikżeński
buntownościpojedyncza dopełniaczżeński
buntownościpojedyncza wołaczżeński
buntownościachmnoga miejscownikżeński
buntownościamimnoga narzędnikżeński
buntownościąpojedyncza narzędnikżeński
buntownościommnoga celownikżeński
buntownośćpojedyncza biernikżeński
buntownośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz