bun-tar-sko-ść

buntarskość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: buntarskość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buntarskościmnoga dopełniaczżeński
buntarskościmnoga mianownikżeński
buntarskościmnoga biernikżeński
buntarskościmnoga wołaczżeński
buntarskościpojedyncza celownikżeński
buntarskościpojedyncza miejscownikżeński
buntarskościpojedyncza dopełniaczżeński
buntarskościpojedyncza wołaczżeński
buntarskościachmnoga miejscownikżeński
buntarskościamimnoga narzędnikżeński
buntarskościąpojedyncza narzędnikżeński
buntarskościommnoga celownikżeński
buntarskośćpojedyncza biernikżeński
buntarskośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz