bun-dziucz-no-ści

bundziuczności (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;reg.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bundziuczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bundziucznościmnoga dopełniaczżeński
bundziucznościmnoga mianownikżeński
bundziucznościmnoga biernikżeński
bundziucznościmnoga wołaczżeński
bundziucznościpojedyncza celownikżeński
bundziucznościpojedyncza miejscownikżeński
bundziucznościpojedyncza dopełniaczżeński
bundziucznościpojedyncza wołaczżeński
bundziucznościachmnoga miejscownikżeński
bundziucznościamimnoga narzędnikżeński
bundziucznościąpojedyncza narzędnikżeński
bundziucznościommnoga celownikżeński
bundziucznośćpojedyncza biernikżeński
bundziucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz