bun-czucz-no-ść

bunczuczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bunczuczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bunczucznościmnoga dopełniaczżeński
bunczucznościmnoga mianownikżeński
bunczucznościmnoga biernikżeński
bunczucznościmnoga wołaczżeński
bunczucznościpojedyncza celownikżeński
bunczucznościpojedyncza miejscownikżeński
bunczucznościpojedyncza dopełniaczżeński
bunczucznościpojedyncza wołaczżeński
bunczucznościachmnoga miejscownikżeński
bunczucznościamimnoga narzędnikżeński
bunczucznościąpojedyncza narzędnikżeński
bunczucznościommnoga celownikżeński
bunczucznośćpojedyncza biernikżeński
bunczucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz