buksz-pry-tu

bukszprytu (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bukszpryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bukszpryciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bukszpryciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bukszprytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bukszprytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bukszprytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bukszprytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bukszprytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bukszprytommnoga celownikmęski rzeczowy
bukszprytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bukszprytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bukszprytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bukszprytymnoga mianownikmęski rzeczowy
bukszprytymnoga biernikmęski rzeczowy
bukszprytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz