bu-dzi-kur

Budzikur (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Budzikur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Budzikurpojedyncza mianownikmęski osobowy
Budzikurapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Budzikurapojedyncza biernikmęski osobowy
Budzikurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Budzikuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Budzikurempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Budzikurommnoga celownikmęski osobowy
Budzikurowipojedyncza celownikmęski osobowy
Budzikurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Budzikurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Budzikurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Budzikurówmnoga biernikmęski osobowy
Budzikurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Budzikurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Budzikurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Budzikurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Budzikurzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Budzikur (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Budzikur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Budzikurpojedyncza mnoga mianownikżeński
Budzikurpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Budzikurpojedyncza mnoga celownikżeński
Budzikurpojedyncza mnoga biernikżeński
Budzikurpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Budzikurpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Budzikurpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz