bud-ni-cy

budnicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: budnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
budnicymnoga mianownikmęski osobowy
budnicymnoga wołaczmęski osobowy
budnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
budnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
budnikapojedyncza biernikmęski osobowy
budnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
budnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
budnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
budnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
budnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
budnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
budnikommnoga celownikmęski osobowy
budnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
budnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
budnikówmnoga biernikmęski osobowy
budnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
budnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz