bucz-no-ść

buczność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: buczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bucznościmnoga dopełniaczżeński
bucznościmnoga mianownikżeński
bucznościmnoga biernikżeński
bucznościmnoga wołaczżeński
bucznościpojedyncza celownikżeński
bucznościpojedyncza miejscownikżeński
bucznościpojedyncza dopełniaczżeński
bucznościpojedyncza wołaczżeński
bucznościachmnoga miejscownikżeński
bucznościamimnoga narzędnikżeński
bucznościąpojedyncza narzędnikżeński
bucznościommnoga celownikżeński
bucznośćpojedyncza biernikżeński
bucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz