brzęku-łko

brzękułko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: brzękułka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brzękułcepojedyncza celownikżeński
brzękułcepojedyncza miejscownikżeński
brzękułekmnoga dopełniaczżeński
brzękułkapojedyncza mianownikżeński
brzękułkachmnoga miejscownikżeński
brzękułkamimnoga narzędnikżeński
brzękułkąpojedyncza narzędnikżeński
brzękułkępojedyncza biernikżeński
brzękułkimnoga mianownikżeński
brzękułkimnoga biernikżeński
brzękułkimnoga wołaczżeński
brzękułkipojedyncza dopełniaczżeński
brzękułkopojedyncza wołaczżeński
brzękułkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz