brzękot

brzękot (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: brzękot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brzękociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
brzękociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
brzękotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
brzękotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
brzękotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
brzękotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
brzękotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
brzękotommnoga celownikmęski rzeczowy
brzękotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
brzękotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
brzękotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
brzękotymnoga mianownikmęski rzeczowy
brzękotymnoga biernikmęski rzeczowy
brzękotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz