brzęcz-no-ść

brzęczność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: brzęczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brzęcznościmnoga dopełniaczżeński
brzęcznościmnoga mianownikżeński
brzęcznościmnoga biernikżeński
brzęcznościmnoga wołaczżeński
brzęcznościpojedyncza celownikżeński
brzęcznościpojedyncza miejscownikżeński
brzęcznościpojedyncza dopełniaczżeński
brzęcznościpojedyncza wołaczżeński
brzęcznościachmnoga miejscownikżeński
brzęcznościamimnoga narzędnikżeński
brzęcznościąpojedyncza narzędnikżeński
brzęcznościommnoga celownikżeński
brzęcznośćpojedyncza biernikżeński
brzęcznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz