brze-ża-nie

brzeżanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: brzeżanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brzeżanmnoga dopełniaczmęski osobowy
brzeżanmnoga biernikmęski osobowy
brzeżanachmnoga miejscownikmęski osobowy
brzeżanamimnoga narzędnikmęski osobowy
brzeżaniemnoga mianownikmęski osobowy
brzeżaniemnoga wołaczmęski osobowy
brzeżaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
brzeżaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
brzeżaninapojedyncza biernikmęski osobowy
brzeżaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
brzeżaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
brzeżaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
brzeżaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
brzeżanommnoga celownikmęski osobowy
brzeżanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
brzeżanymnoga biernikmęski zwierzęcy
brzeżanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz