bryn-kus

Brynkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brynkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brynkuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Brynkusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brynkusapojedyncza biernikmęski osobowy
Brynkusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brynkusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brynkusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brynkusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brynkusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Brynkusommnoga celownikmęski osobowy
Brynkusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brynkusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brynkusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brynkusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brynkusówmnoga biernikmęski osobowy
Brynkusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brynkusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Brynkusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Brynkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Brynkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brynkuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Brynkuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Brynkuspojedyncza mnoga celownikżeński
Brynkuspojedyncza mnoga biernikżeński
Brynkuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Brynkuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Brynkuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz