bru-kow-cy

brukowcy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: brukowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brukowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
brukowcapojedyncza biernikmęski osobowy
brukowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
brukowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
brukowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
brukowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
brukowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
brukowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
brukowcommnoga celownikmęski osobowy
brukowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
brukowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
brukowcówmnoga biernikmęski osobowy
brukowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
brukowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
brukowcymnoga mianownikmęski osobowy
brukowcymnoga wołaczmęski osobowy
brukowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz