bru-kiem

Brukiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bruc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brucpojedyncza mianownikmęski osobowy
Brucapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brucapojedyncza biernikmęski osobowy
Brucachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brucamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brucemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brucemnoga biernikmęski zwierzęcy
Brucemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brucempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brucommnoga celownikmęski osobowy
Brucowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brucowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brucowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brucówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brucówmnoga biernikmęski osobowy
Brucupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brucupojedyncza wołaczmęski osobowy
Brukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Brukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy

Brukiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Brukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brukapojedyncza biernikmęski osobowy
Brukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Brukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brukommnoga celownikmęski osobowy
Brukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brukówmnoga biernikmęski osobowy
Brukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brukupojedyncza wołaczmęski osobowy

brukiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
brukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
brukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
brukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
brukimnoga mianownikmęski rzeczowy
brukimnoga biernikmęski rzeczowy
brukimnoga wołaczmęski rzeczowy
brukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
brukommnoga celownikmęski rzeczowy
brukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
brukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
brukupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
brukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
brukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Brukiem (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Bruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Brukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Brukapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Brukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Brukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Brukimnoga mianownikmęski rzeczowy
Brukimnoga biernikmęski rzeczowy
Brukimnoga wołaczmęski rzeczowy
Brukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Brukommnoga celownikmęski rzeczowy
Brukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Brukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Brukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Brukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz