bran-le’e

branle’e (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: branle

słowoliczbaprzypadekrodzaj
branlepojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
branle’apojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
branle’apojedyncza biernikmęski zwierzęcy
branle’achmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
branle’amimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
branle’emnoga mianownikmęski zwierzęcy
branle’emnoga biernikmęski zwierzęcy
branle’emnoga wołaczmęski zwierzęcy
branle’empojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
branle’imnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
branle’ommnoga celownikmęski zwierzęcy
branle’owipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
branle’upojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
branle’upojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz