bo-żo-grob-ce

bożogrobce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: bożogrobiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bożogrobcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bożogrobcapojedyncza biernikmęski osobowy
bożogrobcachmnoga miejscownikmęski osobowy
bożogrobcamimnoga narzędnikmęski osobowy
bożogrobcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bożogrobcemnoga biernikmęski zwierzęcy
bożogrobcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bożogrobcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bożogrobcommnoga celownikmęski osobowy
bożogrobcowipojedyncza celownikmęski osobowy
bożogrobcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bożogrobcówmnoga biernikmęski osobowy
bożogrobcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bożogrobcupojedyncza wołaczmęski osobowy
bożogrobcymnoga mianownikmęski osobowy
bożogrobcymnoga wołaczmęski osobowy
bożogrobczepojedyncza wołaczmęski osobowy
bożogrobiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz