bo-że-je-wi-czu

Bożejewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bożejewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bożejewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bożejewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bożejewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Bożejewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bożejewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bożejewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bożejewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Bożejewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bożejewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Bożejewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Bożejewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bożejewiczommnoga celownikmęski osobowy
Bożejewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bożejewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bożejewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bożejewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bożejewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Bożejewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bożejewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz