bo-że-cie-chu

Bożeciechu (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bożeciech

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bożeciechpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bożeciechapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bożeciechapojedyncza biernikmęski osobowy
Bożeciechachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bożeciechamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bożeciechempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bożeciechommnoga celownikmęski osobowy
Bożeciechowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bożeciechowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bożeciechowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bożeciechówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bożeciechówmnoga biernikmęski osobowy
Bożeciechupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bożeciechupojedyncza wołaczmęski osobowy
Bożeciechymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bożeciechymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bożeciechymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz