bo-że-bo-ry

Bożebory (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bożebor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bożeborpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bożeborapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bożeborapojedyncza biernikmęski osobowy
Bożeborachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bożeboramimnoga narzędnikmęski osobowy
Bożeborempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bożeborommnoga celownikmęski osobowy
Bożeborowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bożeborowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bożeborowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bożeborówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bożeborówmnoga biernikmęski osobowy
Bożeborymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bożeborymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bożeborymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bożeborzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bożeborzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Bożeborzymnoga mianownikmęski osobowy
Bożeborzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz