bo-ńku

Bońku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Boniek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Boniekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bońkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bońkapojedyncza biernikmęski osobowy
Bońkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bońkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bońkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bońkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bońkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bońkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bońkommnoga celownikmęski osobowy
Bońkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bońkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bońkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bońkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bońkówmnoga biernikmęski osobowy
Bońkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bońkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz