bo-łtru-czu-ki

Bołtruczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bołtruczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bołtruczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bołtruczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bołtruczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bołtruczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bołtruczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bołtruczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bołtruczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bołtruczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bołtruczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bołtruczukommnoga celownikmęski osobowy
Bołtruczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bołtruczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bołtruczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bołtruczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bołtruczukówmnoga biernikmęski osobowy
Bołtruczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bołtruczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz