bort-ko

Bortko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bortko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bortcepojedyncza celownikmęski osobowy
Bortcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bortkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bortkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bortkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bortkępojedyncza biernikmęski osobowy
Bortkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bortkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bortkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bortkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bortkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Bortkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Bortkommnoga celownikmęski osobowy
Bortkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bortkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bortkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bortkówmnoga biernikmęski osobowy

Bortko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Bortko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bortkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Bortkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Bortkopojedyncza mnoga celownikżeński
Bortkopojedyncza mnoga biernikżeński
Bortkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Bortkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Bortkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz