bo-roń

Boroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Boroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Boroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Boroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Boroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Boroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Boroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Boroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Boroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Boroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Boroniommnoga celownikmęski osobowy
Boroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Boroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Boroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Boroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Boroniówmnoga biernikmęski osobowy
Boroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Boroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Borońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Boroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Boroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Borońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Borońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Borońpojedyncza mnoga celownikżeński
Borońpojedyncza mnoga biernikżeński
Borońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Borońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Borońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz