bo-no-wo-ść

bonowość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bonowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bonowościmnoga dopełniaczżeński
bonowościmnoga mianownikżeński
bonowościmnoga biernikżeński
bonowościmnoga wołaczżeński
bonowościpojedyncza celownikżeński
bonowościpojedyncza miejscownikżeński
bonowościpojedyncza dopełniaczżeński
bonowościpojedyncza wołaczżeński
bonowościachmnoga miejscownikżeński
bonowościamimnoga narzędnikżeński
bonowościąpojedyncza narzędnikżeński
bonowościommnoga celownikżeński
bonowośćpojedyncza biernikżeński
bonowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz