bon-da-re-wi-czu

Bondarewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bondarewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bondarewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bondarewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bondarewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Bondarewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bondarewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bondarewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bondarewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Bondarewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bondarewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Bondarewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Bondarewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bondarewiczommnoga celownikmęski osobowy
Bondarewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bondarewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bondarewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bondarewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bondarewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Bondarewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bondarewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz