bo-na-wen-tur-cza-ka-mi

Bonawenturczakami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bonawenturczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bonawenturczakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bonawenturczakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bonawenturczakapojedyncza biernikmęski osobowy
Bonawenturczakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bonawenturczakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bonawenturczakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bonawenturczakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bonawenturczakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bonawenturczakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bonawenturczakommnoga celownikmęski osobowy
Bonawenturczakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bonawenturczakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bonawenturczakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bonawenturczakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bonawenturczakówmnoga biernikmęski osobowy
Bonawenturczakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bonawenturczakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz