bo-ja-źliw-ce

bojaźliwce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: bojaźliwiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bojaźliwcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bojaźliwcapojedyncza biernikmęski osobowy
bojaźliwcachmnoga miejscownikmęski osobowy
bojaźliwcamimnoga narzędnikmęski osobowy
bojaźliwcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bojaźliwcemnoga biernikmęski zwierzęcy
bojaźliwcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bojaźliwcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bojaźliwcommnoga celownikmęski osobowy
bojaźliwcowipojedyncza celownikmęski osobowy
bojaźliwcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bojaźliwcówmnoga biernikmęski osobowy
bojaźliwcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bojaźliwcupojedyncza wołaczmęski osobowy
bojaźliwcymnoga mianownikmęski osobowy
bojaźliwcymnoga wołaczmęski osobowy
bojaźliwczepojedyncza wołaczmęski osobowy
bojaźliwiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz