bla-nik

Blanik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Blanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Blanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Blanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Blanikapojedyncza biernikmęski osobowy
Blanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Blanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Blanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Blanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Blanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Blanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Blanikommnoga celownikmęski osobowy
Blanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Blanikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Blanikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Blanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Blanikówmnoga biernikmęski osobowy
Blanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Blanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Blanik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Blanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Blanikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Blanikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Blanikpojedyncza mnoga celownikżeński
Blanikpojedyncza mnoga biernikżeński
Blanikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Blanikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Blanikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz