bi-ńku

Bińku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Biniek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Biniekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bińkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bińkapojedyncza biernikmęski osobowy
Bińkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bińkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bińkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bińkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bińkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bińkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bińkommnoga celownikmęski osobowy
Bińkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bińkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bińkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bińkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bińkówmnoga biernikmęski osobowy
Bińkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bińkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz