bin-czyk

Binczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Binczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Binczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Binczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Binczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Binczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Binczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Binczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Binczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Binczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Binczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Binczykommnoga celownikmęski osobowy
Binczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Binczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Binczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Binczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Binczykówmnoga biernikmęski osobowy
Binczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Binczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Binczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Binczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Binczykpojedyncza mnoga mianownikżeński
Binczykpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Binczykpojedyncza mnoga celownikżeński
Binczykpojedyncza mnoga biernikżeński
Binczykpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Binczykpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Binczykpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz