bie-ńków

Bieńków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bieniek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieniekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bieńkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bieńkapojedyncza biernikmęski osobowy
Bieńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bieńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bieńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bieńkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bieńkommnoga celownikmęski osobowy
Bieńkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga biernikmęski osobowy
Bieńkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bieńkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Bieńków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bieńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieńcepojedyncza celownikmęski osobowy
Bieńcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bieńkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Bieńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bieńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bieńkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bieńkępojedyncza biernikmęski osobowy
Bieńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bieńkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bieńkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Bieńkommnoga celownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga biernikmęski osobowy

Bieńków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bieńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieńcepojedyncza celownikmęski osobowy
Bieńcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bieńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bieńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bieńkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bieńkępojedyncza biernikmęski osobowy
Bieńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bieńkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bieńkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Bieńkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Bieńkommnoga celownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga biernikmęski osobowy

Bieńków (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Bieńkowo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieńkowmnoga dopełniacznijaki
Bieńkowamnoga mianowniknijaki
Bieńkowamnoga bierniknijaki
Bieńkowamnoga wołacznijaki
Bieńkowapojedyncza dopełniacznijaki
Bieńkowachmnoga miejscowniknijaki
Bieńkowamimnoga narzędniknijaki
Bieńkowempojedyncza narzędniknijaki
Bieńkowiepojedyncza miejscowniknijaki
Bieńkowopojedyncza mianowniknijaki
Bieńkowopojedyncza bierniknijaki
Bieńkowopojedyncza wołacznijaki
Bieńkowommnoga celowniknijaki
Bieńkowówmnoga dopełniacznijaki
Bieńkowupojedyncza celowniknijaki
Bieńkówmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz