bie-ńce

Bieńce (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Bieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Bieniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Bieńcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Bieńcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Bieńcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Bieńcemnoga mianownikmęski rzeczowy
Bieńcemnoga biernikmęski rzeczowy
Bieńcemnoga wołaczmęski rzeczowy
Bieńcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Bieńcommnoga celownikmęski rzeczowy
Bieńcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Bieńcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Bieńcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Bieńcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Bieńce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bieńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieńcepojedyncza celownikmęski osobowy
Bieńcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bieńkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Bieńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bieńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bieńkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bieńkępojedyncza biernikmęski osobowy
Bieńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bieńkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bieńkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Bieńkommnoga celownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga biernikmęski osobowy

Bieńce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Bieńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieniekmnoga dopełniaczżeński
Bieńcepojedyncza celownikżeński
Bieńcepojedyncza miejscownikżeński
Bieńkapojedyncza mianownikżeński
Bieńkachmnoga miejscownikżeński
Bieńkamimnoga narzędnikżeński
Bieńkąpojedyncza narzędnikżeński
Bieńkępojedyncza biernikżeński
Bieńkimnoga mianownikżeński
Bieńkimnoga biernikżeński
Bieńkimnoga wołaczżeński
Bieńkipojedyncza dopełniaczżeński
Bieńkopojedyncza wołaczżeński
Bieńkommnoga celownikżeński

Bieńce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bieńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bieńcepojedyncza celownikmęski osobowy
Bieńcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bieńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bieńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bieńkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bieńkępojedyncza biernikmęski osobowy
Bieńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bieńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bieńkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bieńkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Bieńkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Bieńkommnoga celownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bieńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bieńkówmnoga biernikmęski osobowy

bieńce (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bieńcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bieńcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bieńcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bieńcemnoga mianownikmęski rzeczowy
bieńcemnoga biernikmęski rzeczowy
bieńcemnoga wołaczmęski rzeczowy
bieńcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bieńcommnoga celownikmęski rzeczowy
bieńcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bieńcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bieńcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bieńcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz