bie-nert

Bienert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Bienert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bienertpojedyncza mnoga mianownikżeński
Bienertpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Bienertpojedyncza mnoga celownikżeński
Bienertpojedyncza mnoga biernikżeński
Bienertpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Bienertpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Bienertpojedyncza mnoga wołaczżeński

Bienert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bienert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bienerciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bienerciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Bienertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bienertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bienertapojedyncza biernikmęski osobowy
Bienertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bienertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bienertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bienertommnoga celownikmęski osobowy
Bienertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bienertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bienertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bienertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bienertówmnoga biernikmęski osobowy
Bienertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bienertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bienertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz