bie-du-lów

biedulów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: biedula

słowoliczbaprzypadekrodzaj
biedulapojedyncza mianownikmęski osobowy
biedulachmnoga miejscownikmęski osobowy
biedulamimnoga narzędnikmęski osobowy
bieduląpojedyncza narzędnikmęski osobowy
biedulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
biedulemnoga biernikmęski zwierzęcy
biedulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
biedulemnoga mianownikmęski osobowy
biedulemnoga wołaczmęski osobowy
biedulępojedyncza biernikmęski osobowy
biedulipojedyncza celownikmęski osobowy
biedulipojedyncza miejscownikmęski osobowy
biedulipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
biedulopojedyncza wołaczmęski osobowy
biedulommnoga celownikmęski osobowy
biedulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
biedulówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz