bie-dacz-ką

biedaczką (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: biedaczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
biedaczcepojedyncza celownikżeński
biedaczcepojedyncza miejscownikżeński
biedaczekmnoga dopełniaczżeński
biedaczkapojedyncza mianownikżeński
biedaczkachmnoga miejscownikżeński
biedaczkamimnoga narzędnikżeński
biedaczkąpojedyncza narzędnikżeński
biedaczkępojedyncza biernikżeński
biedaczkimnoga mianownikżeński
biedaczkimnoga biernikżeński
biedaczkimnoga wołaczżeński
biedaczkipojedyncza dopełniaczżeński
biedaczkopojedyncza wołaczżeński
biedaczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz