bia-ło-war-czu-ki

Białowarczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Białowarczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Białowarczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Białowarczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Białowarczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Białowarczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Białowarczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Białowarczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Białowarczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Białowarczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Białowarczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Białowarczukommnoga celownikmęski osobowy
Białowarczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Białowarczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Białowarczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Białowarczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Białowarczukówmnoga biernikmęski osobowy
Białowarczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Białowarczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz