bez-że-ńcom

bezżeńcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bezżeniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezżeniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
bezżeńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bezżeńcapojedyncza biernikmęski osobowy
bezżeńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
bezżeńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
bezżeńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bezżeńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
bezżeńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bezżeńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bezżeńcommnoga celownikmęski osobowy
bezżeńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
bezżeńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bezżeńcówmnoga biernikmęski osobowy
bezżeńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bezżeńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
bezżeńcymnoga mianownikmęski osobowy
bezżeńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz