bez-żen-nik

bezżennik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bezżennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezżennicymnoga mianownikmęski osobowy
bezżennicymnoga wołaczmęski osobowy
bezżennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
bezżennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bezżennikapojedyncza biernikmęski osobowy
bezżennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
bezżennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
bezżennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bezżennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
bezżennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bezżennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bezżennikommnoga celownikmęski osobowy
bezżennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
bezżennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bezżennikówmnoga biernikmęski osobowy
bezżennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bezżennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz