bez-przy-tu-łek

bezprzytułek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bezprzytułek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezprzytułekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bezprzytułekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bezprzytułkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bezprzytułkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bezprzytułkimnoga mianownikmęski rzeczowy
bezprzytułkimnoga biernikmęski rzeczowy
bezprzytułkimnoga wołaczmęski rzeczowy
bezprzytułkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bezprzytułkommnoga celownikmęski rzeczowy
bezprzytułkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bezprzytułkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bezprzytułkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bezprzytułkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bezprzytułkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz