bez-kszta-łtem

bezkształtem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bezkształt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezkształciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bezkształciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bezkształtpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bezkształtpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bezkształtachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bezkształtamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bezkształtempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bezkształtommnoga celownikmęski rzeczowy
bezkształtowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bezkształtówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bezkształtupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bezkształtymnoga mianownikmęski rzeczowy
bezkształtymnoga biernikmęski rzeczowy
bezkształtymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz