bez-dzie-dzicz-no-ści

bezdziedziczności (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bezdziedziczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezdziedzicznościmnoga dopełniaczżeński
bezdziedzicznościmnoga mianownikżeński
bezdziedzicznościmnoga biernikżeński
bezdziedzicznościmnoga wołaczżeński
bezdziedzicznościpojedyncza celownikżeński
bezdziedzicznościpojedyncza miejscownikżeński
bezdziedzicznościpojedyncza dopełniaczżeński
bezdziedzicznościpojedyncza wołaczżeński
bezdziedzicznościachmnoga miejscownikżeński
bezdziedzicznościamimnoga narzędnikżeński
bezdziedzicznościąpojedyncza narzędnikżeński
bezdziedzicznościommnoga celownikżeński
bezdziedzicznośćpojedyncza biernikżeński
bezdziedzicznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz