be-za-nża-gle

bezanżagle (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bezanżagiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bezanżagielpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bezanżagielpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bezanżaglapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bezanżaglachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bezanżaglamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bezanżaglemnoga mianownikmęski rzeczowy
bezanżaglemnoga biernikmęski rzeczowy
bezanżaglemnoga wołaczmęski rzeczowy
bezanżaglempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bezanżaglimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bezanżaglommnoga celownikmęski rzeczowy
bezanżaglowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bezanżaglupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bezanżaglupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz