be-ta-ka-ro-ten

betakaroten (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: betakaroten

słowoliczbaprzypadekrodzaj
betakarotenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
betakarotenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
betakarotenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
betakarotenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
betakarotenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
betakaroteniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
betakaroteniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
betakarotenommnoga celownikmęski rzeczowy
betakarotenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
betakarotenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
betakarotenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
betakarotenymnoga mianownikmęski rzeczowy
betakarotenymnoga biernikmęski rzeczowy
betakarotenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz