be-rim-bau

berimbau (nazwa pospolita) rzeczownik muz.

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: berimbau

słowoliczbaprzypadekrodzaj
berimbaupojedyncza mnoga mianownikmęski rzeczowy
berimbaupojedyncza mnoga dopełniaczmęski rzeczowy
berimbaupojedyncza mnoga celownikmęski rzeczowy
berimbaupojedyncza mnoga biernikmęski rzeczowy
berimbaupojedyncza mnoga narzędnikmęski rzeczowy
berimbaupojedyncza mnoga miejscownikmęski rzeczowy
berimbaupojedyncza mnoga wołaczmęski rzeczowy
berimbaupojedyncza mnoga mianowniknijaki
berimbaupojedyncza mnoga dopełniacznijaki
berimbaupojedyncza mnoga celowniknijaki
berimbaupojedyncza mnoga bierniknijaki
berimbaupojedyncza mnoga narzędniknijaki
berimbaupojedyncza mnoga miejscowniknijaki
berimbaupojedyncza mnoga wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz