be-ne-dyk-cjo-na-le

benedykcjonale (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: benedykcjonał

słowoliczbaprzypadekrodzaj
benedykcjonalepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
benedykcjonalepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
benedykcjonałpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
benedykcjonałpojedyncza biernikmęski rzeczowy
benedykcjonałachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
benedykcjonałamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
benedykcjonałempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
benedykcjonałommnoga celownikmęski rzeczowy
benedykcjonałowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
benedykcjonałówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
benedykcjonałupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
benedykcjonałymnoga mianownikmęski rzeczowy
benedykcjonałymnoga biernikmęski rzeczowy
benedykcjonałymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz