bar-tło-miej-czu-ki

Bartłomiejczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bartłomiejczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bartłomiejczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bartłomiejczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bartłomiejczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bartłomiejczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bartłomiejczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bartłomiejczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bartłomiejczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bartłomiejczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bartłomiejczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bartłomiejczukommnoga celownikmęski osobowy
Bartłomiejczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bartłomiejczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bartłomiejczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bartłomiejczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bartłomiejczukówmnoga biernikmęski osobowy
Bartłomiejczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bartłomiejczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz