ba-ro-ko

baroko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: baroko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
barokopojedyncza mnoga mianowniknijaki
barokopojedyncza mnoga dopełniacznijaki
barokopojedyncza mnoga celowniknijaki
barokopojedyncza mnoga bierniknijaki
barokopojedyncza mnoga narzędniknijaki
barokopojedyncza mnoga miejscowniknijaki
barokopojedyncza mnoga wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz