ban-krut-ko

bankrutko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bankrutka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bankrutcepojedyncza celownikżeński
bankrutcepojedyncza miejscownikżeński
bankrutekmnoga dopełniaczżeński
bankrutkapojedyncza mianownikżeński
bankrutkachmnoga miejscownikżeński
bankrutkamimnoga narzędnikżeński
bankrutkąpojedyncza narzędnikżeński
bankrutkępojedyncza biernikżeński
bankrutkimnoga mianownikżeński
bankrutkimnoga biernikżeński
bankrutkimnoga wołaczżeński
bankrutkipojedyncza dopełniaczżeński
bankrutkopojedyncza wołaczżeński
bankrutkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz